Doen, doorzetten en eerlijk blijven

Dat Marc Coucke in Vichte woonde, is waarschijnlijk wel bij de meeste Vichtenaren bekend. Daarentegen weten maar weinigen dat Vichte ook meermaals een belangrijke functie had in de opbouw van zijn bedrijf Omega Pharma. Thans woont Marc Coucke in Merelbeke.

 

Wat was uw band met Vichte?
Vichte kwam eigenlijk driemaal terug in mijn leven. Het was als het ware een beetje mijn fil rouge.

We gaan beginnen in het jaar ‘87, de start van Omega Pharma.
Het begon eigenlijk tijdens mijn legerdienst. Na veel aandringen van mijn vriend besloten we een farmaceutisch bedrijfje op te starten. We hadden geen van beide een behoorlijke bedrijfskennis; we hadden er gewoon zin in!

Had u dan niets in die richting gestuurd? 
Ik was wel in Gent afgestudeerd in pharmacie, maar over economie wisten wij hoegenaamd niets. Neem bijvoorbeeld de termen actief/passief. Voor ons was passief in de les & en actief op café zitten. Ik ben later wel nog naar de Vlerick Hogeschool geweest om dit bij te schaven. Dat wil niet zeggen dat ik een economist of iets dergelijks ben, maar ik kan er nu toch behoorlijk over mee spreken.

Waar bevond zich de eerste vestiging van uw -toentertijd- kleinschalige onderneming?
Marc: Ons eerste “kantoor” bevond zich in een brouwerij in Kortrijk die van de vader was van een medevennoot. We zaten daar echt letterlijk tussen de vaten. Alles was dan ook nogal vluchtig geïmproviseerd. We hadden zelfs geen eigen telefoon en op onze facturen stond lange tijd dat men de lege vaten achteraf moest teruggeven…

Zo kon het toch niet lang duren...
Inderdaad. Toen we merkten dat de zaken redelijk goed draaiden, begonnen we te zoeken naar een andere eigen plek.

En dat werd... Vichte?
Inderdaad, onze eerste echte vaste stek was in de Oudenaardestraat in Vichte waar nu Zakenkantoor Willy Van Den Berghe zit. We hadden toen nog maar één personeelslid in dienst. Op de eerste verdieping was onze opslagplaats. Via een krakkemikkige lift die al vele oorlogen had overleefd konden we onze producten naar beneden transporteren.

Omega bleef maar groeien en groeien; was Vichte niet gewoon een noodoplossing tijdens het zoeken naar iets beters? 
Dat heb je mis. We hebben toch vele jaren in Vichte gezeten. Het was ook voor ons een immense verrassing dat we zo veel succes kenden. Een vijfjarenplan of zoiets hadden wij ook niet hé. Wij deden gewoon ons ding en lieten alles rustig op ons afkomen. 

Wat was de volgende stap dan? 
In ’92 of ’93 waren we te groot geworden en begonnen we naar iets anders uit te kijken. We vonden een groot huis in Zwevegem.

Ook dat was geen eindpunt... 
Eigenlijk begon de periode van de expansie pas echt in Zwevegem. Het duurde dan ook niet lang tot het huis uit zijn voegen barstte. We hebben toen alle mogelijke oplossingen geprobeerd. Een huis huren aan de overkant van de straat, de parking vol containers zetten enzovoort ... Maar geen enkele was in staat om onze expansie te volgen. Op een bepaald moment werkten we in Zwevegem met 100 man terwijl het eigenlijk maar een huis voor 15 man was!

Een nieuwe verhuis drong zich op. 
Dat is duidelijk. Het keerpunt kwam er toen we op een bepaald moment de keuze moesten maken om ofwel de verlichting ofwel de verwarming aan te leggen. Beide tegelijk kon ons elektriciteitsnet niet aan… Daarom begonnen we dus weer iets nieuws te zoeken en kochten we al gauw een stuk grond in Vichte.

Back to the roots! 
Tja, dat is er nooit echt helemaal van gekomen. Eenmaal de plannen klaar waren, bleek namelijk dat de grond die we gekocht hebben al te klein was. We hebben toen het verstand laten zegevieren en hebben dat stuk grond direct doorverkocht aan Chateau Blanc (nu Pralibel). We zijn in de plaats naar Nazareth getrokken, waar we een enorm groot stuk grond gekocht hebben. Met recht en reden zo blijkt, want ondertussen staat al 75 procent daarvan volgebouwd. Ik en mijn vrouw, die uit Maaseik is, zijn echter wel in Vichte komen wonen.

Inmiddels is Omega Pharma –om het zachtjes uit te drukken- de Vlaamse grens een beetje overstegen. 
Dat kun je wel zeggen. We hebben ondertussen in 30 landen een eigen bureau en een omzet van 1 miljard euro met 3.000 werknemers. We zitten overal in Europa, zelfs tot in Rusland!

Hebt u eigenlijk nog uitdagingen? 
Ja hoor. We zijn nu vijfde en elfde op respectievelijk Europees en wereldvlak. En in feite zijn we nog maar begonnen! De Vlaamse stuwing en gezonde naïviteit van in de beginjaren is er nog steeds. We hebben een mooie basis opgebouwd en alles tijdig in handen gegeven van professionals. Hollanders willen met alles de wereld veroveren, Belgen hebben het met bier, pralines en staaldraad gekund; waarom zouden wij dat niet kunnen met OTC (nvdr: producten die vrij bij de apotheek verkrijgbaar zijn)? We gaan er in ieder geval voor, uit ambitie.

Wat was uw rol in het bedrijf? 
Ik hield me als voorzitter van de beheerraad vooral bezig met de grote lijnen zoals overnames, hoe verder groeien, de juiste mensen op de juiste plaats,… Officieel heet dat allocatie van middelen.

Het is waarschijnlijk geen sinecure om niet voortdurend met uw werk bezig te zijn. Hebt u eigenlijk wel nog tijd voor andere dingen? 
Dat is sterk veranderd vergeleken met vroeger. Ik ben niet meer de chaoot die met 37 verschillende werkjes op een dag bezig is. Ik probeer nu ook regelmatig thuis te zijn bij mijn gezin en daarnaast verplichten we onszelf om elk weekend naar zee te gaan.

Maar we zien u toch ook geregeld opduiken in de koers? 
Dat blijft relatief weinig hoor. Ik ben alleen maar naar de voorjaarsklassiekers en de tour geweest. Dan zie je mij wel af en toe op tv, maar dat wil niet zeggen dat ik naar iedere wedstrijd ga. 

Waarom sponsort u eigenlijk het wielrennen? Is dat puur omdat u het graag ziet of is het uit zakelijke doeleinden? 
Uit zakelijke doeleinden. Voor wat hoort wat ! We sponsoren het wielrennen omdat de ploeg naar de sponsor genoemd wordt en het toch ook redelijk internationaal is. Als McEwen won, was er wereldwijd sprake van Predictor. Je mag die invloed natuurlijk niet overschatten, maar het zorgt natuurlijk voor een veel grotere naambekendheid. Vroeger met Davitamon bijvoorbeeld hadden we voor de sponsoring in het wielrennen een omzet van 8 miljoen en toen we stopten was de omzet al verdrievoudigd. 

Toch een niet te ontkennen voordeel...
Nee, natuurlijk niet. Maar er zijn ook nog veel andere campagnes nodig om effect te ressorteren, want de mensen moeten ook weten waarvoor je product eigenlijk staat. Het is soms een beetje vreemd dat, als er over de koers gepraat wordt, het vooral over onze wielerploeg gaat en veel minder over de koers van ons aandeel. 

Heeft u niet ook een verborgen passie voor Vlaamse muziek? 
Ja als het er al eens wat losser aan toegaat op een feestje zet ik mij wel eens achter de draaitafel als dj en dan speel ik uitsluitend Vlaamse en Nederlandstalige muziek. We staan trouwens mee aan de wieg van Laura Lynn, die daarom ook meter is van onze wielerploeg. Er is vroeger veel mee gelachen, maar tegenwoordig zijn er weer steeds meer mensen die van dit genre muziek houden. Ik garandeer je dat als je zoiets om drie uur ’s nachts draait iedereen van jong tot oud uit zijn dak gaat. 

Om af te ronden, wat zou u nu zeggen tegen een beginnende Vlaamse ondernemer. Is het nu moeilijker denk je? 
Ik denk niet dat het moeilijker is geworden. Er zijn constant gaten in de markt waar je continu kunt inspringen, vooral in energie en milieu is er nog veel plaats. Ik kan iedereen, waarmee ik de laatste 20 jaar werkte, recht in de ogen kijken. Doen, doorzetten en eerlijk blijven is het belangrijkste.

 

 

Dorpsraad VZW

De Dorpsraad vindt zijn oorsprong net na de fusie met Anzegem in 1976. Onder leiding van de toenmalige gemeenteraadsleden en de verenigingen werd besloten een nieuwe overkoepelende organisatie op te richten waar alle Vichtse verenigingen een plaatsje konden vinden. Ondertussen is een VZW opgericht en is de Dorpsraad VZW levenidger dan ooit!

 

Contacteer

Vichte
 

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.